26/04/2005

Jacques

Jacques Van Marcke

Il s’est éteint ce jour-là dans d’atroces souffrances, la fémorale sectionnée, perdant son sang. Il nous a quittés vers cinq heures du matin. Imaginez la douleur de ses amis qui l’assistaient dans ses derniers instants. Je ne l’ai connu que durant 3 mois, car à l’époque, les pompiers rentraient pour 3 mois en 24hrs pour l’instruction à l’état major. Il remplaçait un de ceux-là au PASI UCL. J’aimais déjà à l’époque blaguer et faire des farces et je me rappelle une de ses réactions bien bruxelloises à mon égard où il disait « Got dane pail nog lang sivere ». J’ai découvert pendant ce court laps de temps que c’était un gars bien. Il était marié et père d’une fille et d’un fils. Si je me rappelle bien, je crois que sa maison était en restauration, mais la solidarité de notre grande famille avait contribué à la suite des travaux.



20:54 Écrit par Le Poilu | Lien permanent | Commentaires (2) |  Facebook |

Commentaires

bedankt charles Ik zal het jaar 1985 niet vlug vergeten,mijn vader verloren + 1 van mijn beste vrienden (jacques) het was ne créme van ne peij ,ben met hem binnegekomen in '82 en dan 3 fantastische jaren met hem samengewerkt, voor mij onvergetelijk! twas precies gisteren.Het is nu 20 jaar geleden maar er gaat geen dag voorbij of de herinneringen komen boven.Tis moeilijk zoiets verwerken ,en ge ga zeggen het is maar een (vriend) . In ieder geval bedankt charel ! Roger.

Écrit par : roger | 03/05/2005

Bedankt brandweermannen Het geeft ons een goed gevoel dat jullie hen ook niet vergeten. Na 20 jaar is het voor ons nog altijd moeilijk en vooral voor Sandra en Thierry (zijn kinderen) die de kans niet gekregen hebben om met zo'n toffe papa te kunnen opgroeien. Dit is werkelijk een mooie site.
Langs deze weg willen wij onze dank uiten aan Jean-Marie Parent, die ons uitgenodigd heeft op 1 mei jl. voor de herdenkingsplechtigheid.
Monique en Mike (zus en schoonbroer van Jacques)

Écrit par : Vanmarcke Monique | 15/05/2005

Les commentaires sont fermés.